| Verboden vogels te kijken |
 |
| Geschreven door Alma Nak |
| maandag 10 maart 2008 00:00 |
|
'S morgens, 4 uur, hoogzomer en prachtig weer. Dirk Dierenvriend heeft z'n wekker al vroeg gezet want hij gaat vandaag weer eens vroeg uit de veren. Met zijn grote passie aan de gang: Vogels kijken. Haaaaa, heerlijk 't veld in met een verrekijker en fotocamera. Natuurlijk op de fiets. want dat is beter voor 't milieu. Zo doet hij dat al jaren, misschien wel al 30 jaar!!! Logisch, want het werd hem met de paplepel ingegoten. Vader en opa trokken er ook altijd al op uit om de gedragingen van onze gevleugelde vrienden te bestuderen. Jammer dat de regels tegenwoordig zo zijn aangescherpt. Vroeger mocht je gewoon overal naar die beestjes kijken, maar nu zijn er een heleboel natuurgebieden gecreeerd waar je geen toegang meer hebt. Voor elk gebiedje waar je komt, al is het ook 15 km. verderop, moet je tegenwoordig een vergunning kopen van de rechthebbende op het kijkrecht. Maar ja, je moet er wat voor over hebben en hij is nu eenmaal gek van vogels. Enfin, fluitend rijd Dirk vandaag naar zijn favoriete plekje aan de uiterwaarden van de IJssel. Bij aankomst zet hij zijn fiets tegen een hek, pakt zijn spullen en loopt naar het pad. Dan, ineens, blijft hij stokstijf staan. Wat is dat? Een groot bord versperd de verdere doorgang. Nee toch zeker, hier toch ook niet alsjeblieft!!! "Verboden vogels te kijken". Dat is de tekst die op het bord te lezen staat. De tranen schieten Dirk in de ogen. "Mijn plekje, ik kom hier nou al zooo lang". mompelt hij. "Tuurlijk, die verrekte sportvissers weer. Die zullen er wel weer achter zitten. Die lui mogen overal zomaar hun gang gaan, zonder dat ze er ook maar iets voor hoeven dokken." Natuurlijk heeft onze arme Dirk gelijk. Maar ja, wat kunnen wij met zo'n 1.5 miljoen vogelkijkers nu uitrichten tegen die paar duizend sportvissers. Ze zijn pas enkele tientallen jaren echt aktief bezig maar ze hebben een machtspositie waar niemand omheen kan. |