| Gezamelijke visdag |
 |
| Geschreven door Alma Nak |
| dinsdag 24 april 2007 00:00 |
|
Bert en Henry, onze vaste visvrienden, zijn nogal organisatorisch aangelegd. Ze mogen graag iets regelen. En op het moment dat dit iets vissigs is is het natuurlijk helemaal een kolfje naar hun hand. Zo kwam het dat beide heren alweer voor de zoveelste keer een visdag op de witvis hadden geregeld met een stel maten uit de buurt. Het zou een dag worden in het voorjaar, precies tijdens de witvistrek op de rivieren. Een van de beste, zo niet DE beste periode om op witvis te vissen. Veel vis en ook grote exemplaren zijn dan voor iedereen goed haalbaar. Enfin, de datum is gepland en de voorbereidingen zijn getroffen. Een ruime week voordien stuurt Bert een mailtje rond naar alle deelnemers waar en hoe laat ze zullen verzamelen. Nouja, "een mailtje rond naar ALLE deelnemers...... Het zijn er maar vier deze keer, dus dat zijn er niet veel. De dag zal op zondag plaatsvinden, maar direkt na de mail ontvangt Bert al van een van hen een reaktie terug: "Ik vind vier man wel heel weinig. Voor mij moeten er toch wel een man of acht meedoen, dus ik haak deze keer af." Dan blijven er dus nog drie deelnemers over. Inmiddels vordert de week en de weersverwachtingen zijn extreem gunstig. Die zondag zal het meer dan 25 graden worden, en dat in april....... Vrijdagavond, Bert opent zijn mail..... "Helaas Bert, ik moet me afmelden. Ik moet dit weekend onverwacht werken, dus ik kan er helaas, helaas, niet bij zijn." Tja, nu wordt het toch wel heel dunnetjes allemaal. Maar gelukkig is er nog een over en dat is Bert's altijd betrouwbare maat Henry. Bert belt hem om te overleggen wat te doen. "Nou," zegt Henry, "het wordt zondag het prachtigste weer van de wereld, dus ik ga sowieso vissen. We gaan gewoon toch?!" En zo zal het gebeuren. De mannen spreken af rond 08.30 uur bij Bert voor de deur. Niet te laat, zodat ze wat aan de dag hebben, niet te vroeg, zodat ze hun vrouw/vriendin nog een beetje rustig houden. Het weekend vordert en inderdaad komen alle weersbeloften stralend uit. Zondagochtend staat Bert extra vroeg op om zijn handeltje toch vooral klaar te hebben als Henry op de stoep staat. Het is tegen achten en hij wil net koffie zetten om mee te nemen als de telefoon gaat. Henry aan de lijn. "Bert, jongen, ik heb een heel groot probleem!" "Wat dan jongen, zeg het maar." "Nou, eueueuhhhhh, het klinkt een beetje gek, maar, eueueueuhhhhh, ik kan niet bij mijn visspullen." "Kan niet bij je visspullen? Wat moet ik me daarbij voorstellen? Wees even wat duidelijker maat." "Nouja, mijn spullen staan in de schuur en ik kan nergens de sleutel vinden. Ik ben al een uur op zoek en weet niet waar ze zijn." Bert, die heel even niet weet wat hij ermee moet, barst dan in lachen uit. "Nouja jongen, dan moet het maar helemaal overgaan. Het was toch al de dag van de tien kleine negertjes." Omdat Bert alles toch al klaar heeft staan besluit hij de sloot achter zijn huis maar weer eens te proberen. Het is gesloten tijd voor de roofvis, maar als het seizoen straks weer open gaat heb je immers toch weer wat aasvisjes nodig. En mensen, Bert zijn aasvisbak is weer redelijk gevuld. Laat het roofvisseizoen maar beginnen! |